Zmiany w Kodeksie Prawa Kanonicznego, dokonane przez papieża Franciszka w motu proprio „De concordia inter Codices” z dnia 31.05.2016 r., opublikowanego w dniu 15.09.2016 r.

Kan. 111 - § 1. Do Kościoła łacińskiego zostaje włączone przez przyjęty chrzest dziecko rodziców, którzy do niego należą, lub - jeżeli jedno z nich do niego nie należy - którzy wyrazili zgodne życzenie, by potomstwo było ochrzczone w Kościele łacińskim; jeżeli zaś brak zgodności, zostaje włączone do Kościoła sui iuris, do którego należy ojciec.



§ 2. Jeżeli zaś tylko jedno z rodziców jest katolikiem, zostaje włączone do Kościoła, do którego należy rodzic, który jest katolikiem.


§ 3. Każdy z mających być ochrzczonym, który ukończył czternasty rok życia, może w sposób wolny wybrać chrzest w Kościele łacińskim lub w innym Kościele sui iuris; w takim wypadku należy do tego Kościoła, który wybrał.


Kan. 112 - § 1.
Po przyjętym chrzcie, do innego Kościoła sui iuris zostają włączeni:
1° ten, kto otrzymał zezwolenie Stolicy Apostolskiej;
2° małżonek, który - zawierając małżeństwo lub w czasie jego trwania - oświadczył, że pragnie przejść do Kościoła sui iuris drugiego małżonka; po rozwiązaniu jednak małżeństwa może w sposób nieskrępowany powrócić do Kościoła łacińskiego;
3° dzieci tych, o których w nn. 1 i 2, przed ukończeniem czternastego roku życia, a w małżeństwie mieszanym dzieci strony katolickiej, która zgodnie z przepisami prawa przeszła do innego Kościoła sui iuris; po osiągnięciu wskazanego wieku mogą powrócić do Kościoła łacińskiego.


§ 2. Nawet długotrwały zwyczaj przyjmowania sakramentów według obrzędów innego Kościoła sui iuris, nie pociąga za sobą włączenia do tego Kościoła.


§3. Każde przejście do innego Kościoła sui iuris osiąga skutek z chwilą złożenia oświadczenia wobec ordynariusza miejsca tego Kościoła albo wobec własnego proboszcza lub delegowanego przez jednego z nich kapłana i dwóch świadków, chyba że reskrypt Stolicy Apostolskiej stanowiłby inaczej; winno być także odnotowane w księdze ochrzczonych.


Kan. 535 - § 2. W księdze ochrzczonych należy odnotować zarówno przynależność do Kościoła sui iuris lub przejście do innego oraz bierzmowanie, jak również to, co jest związane ze stanem kanonicznym wiernych z racji małżeństwa, z zachowaniem wszakże przepisu kan. 1133, z racji adopcji, jak również przyjęcia święceń, a także profesji wieczystej złożonej w instytucie zakonnym; adnotacje te muszą być zawsze zamieszczane w dokumencie potwierdzającym przyjęcie chrztu.


Kan. 868 - § 1. Do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się:
2° aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po katolicku, z zachowaniem § 3; jeżeli jej zupełnie nie ma, chrzest należy odłożyć zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego, powiadamiając rodziców o przyczynie.


§ 3. Dziecko chrześcijan niekatolików jest godziwie chrzczone, jeśli o to proszą rodzice lub przynajmniej jedno z nich, albo ten, który ich zgodnie z prawem zastępuje, i jeśli fizycznie lub moralnie niemożliwe jest dotarcie przez nich do własnego szafarza.


Kan. 1108 - § 3. Tylko kapłan ważnie asystuje przy zawieraniu małżeństwa między dwiema stronami wschodnimi lub między stroną łacińską i stroną wschodnią czy to katolicką, czy to niekatolicką.


Kan. 1109 - Ordynariusz miejsca i proboszcz miejsca, o ile wyrokiem lub dekretem nie zostali ekskomunikowani, ukarani interdyktem lub suspendowani od urzędu albo takimi deklarowani, na mocy swego urzędu, w granicach własnego terytorium ważnie asystują przy małżeństwach nie tylko swoich podwładnych, lecz także niebędących podwładnymi, o ile przynajmniej jedna strona należy do Kościoła łacińskiego.


Kan. 1111 - § 1. Ordynariusz miejsca i proboszcz miejsca, dopóki ważnie sprawują swój urząd, mogą delegować kapłanom i diakonom uprawnienie - również ogólne - do asystowania przy zawieraniu małżeństw w granicach swego terytorium, z zachowaniem przepisu kan. 1108 § 3.


Kan. 1112 - § 1. Gdzie nie ma kapłanów i diakonów, biskup diecezjalny, uzyskawszy - po wcześniejszej pozytywnej opinii konferencji biskupów - zezwolenie Stolicy Apostolskiej, może delegować świeckich do asystowania przy zawieraniu małżeństw, z zachowaniem przepisu kan. 1108 § 3.


Kan. 1116 - § 3. W okolicznościach, o których mowa w § 1 nn. 1 i 2, ordynariusz miejsca może udzielić każdemu kapłanowi katolickiemu uprawnienia do błogosławienia małżeństwa wiernych Kościołów wschodnich, niepozostających w pełnej wspólnocie z Kościołem katolickim, jeżeli ci dobrowolnie o to proszą i jeżeli nic nie stoi na przeszkodzie ważnemu lub godziwemu zawarciu małżeństwa. Tenże kapłan, zachowując zawsze konieczną roztropność, winien poinformować o tym właściwą władzę zainteresowanego Kościoła niekatolickiego.


Kan. 1127 - § 1. Co do formy małżeństwa mieszanego, należy zachować przepisy kan. 1108; jeżeli jednak małżeństwo zawiera strona katolicka ze stroną niekatolicką obrządku wschodniego, kanoniczna forma zawarcia wymagana jest tylko do godziwości; do ważności zaś konieczny jest udział kapłana, z zachowaniem innych wymogów prawa.

 

powrót

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: