XVI Międzynarodowa Konferencja Tomaszowice


Ekscelencje,

 

Panie i Panowie!


1. Szesnasta edycja dorocznych Międzynarodowych Konferencji pod wspólnym tytułem „Rola Kościoła katolickiego w procesie integracji europejskiej" świadczy wyraźnie o trafności i nieprzemijającej aktualności inicjatywy podjętej przez ludzi, którym leży na sercu los naszego kontynentu - kształt i dobro naszego europejskiego domu.

Nieco ponad ćwierć wieku temu zburzony został Mur Berliński - symbol podzielonej Europy, której znaczną częścią na kilkadziesiąt lat zawładnął totalitarny i dezintegrujący system komunistyczny. Zaczął się czas scalania, szukania wspólnych wartości, powracania do duchowego dziedzictwa. Zdajemy sobie sprawę, jak niełatwy to proces, bo nie chodzi o prosty powrót do przeszłości, która minęła. Chodzi o budowę - w kontekście wyzwań współczesnego świata - nowej wspólnoty wyrastającej na fundamencie europejskiego dziedzictwa ducha.


2. W imieniu Kościoła Krakowskiego witam serdecznie wszystkich uczestników Konferencji. Wybór Krakowa na obrady Międzynarodowej Konferencji nie był i nie jest przypadkowy. Za tym wyborem przemawiała ponad tysiącletnia historia miasta, dawnej stolicy Polski - miasta nauki i kultury, miasta otwartego i życzliwego.
Zdajemy sobie sprawę, w jak poważnym stopniu do promocji Krakowa w Europie i w świecie przyczynił się jego Biskup, który 16 października 1978 roku został Biskupem Rzymu i pasterzem Kościoła powszechnego. Zdajemy sobie sprawę, jaki wkład wniósł Jan Paweł II w powstanie polskiej „Solidarności", w obalenie Muru Berlińskiego i dyktatury w krajach Europy Środkowo-Wschodniej oraz jaki wkład wniósł w proces integracji europejskiej.

 

Pozostajemy nadal pod wrażeniem Światowego Dnia Młodzieży 2016 w Krakowie. W ostatnich dniach lipca Papież Franciszek zgromadził w naszym mieście ogromną rzeszę młodych ludzi z całego świata, którzy wspólnie poznawali się, modlili się, przeżywali radośnie swoją wiarę i przynależność do Kościoła Jezusa Chrystusa. Ci młodzi ludzie rozmawiali ze sobą językiem braterstwa, przyjaźni i solidarności, obalającej granice i bariery, jakie wznieśliśmy w Europie i świecie. Jestem przekonany, że ostatni Światowy Dzień Młodzieży dał oryginalny i twórczy impuls do jednoczenia się naszego niespokojnego i podzielonego świata.


3.
Solidarność europejska, będąca tematem tegorocznej Międzynarodowej Konferencji, dotyczy wielu obszarów, uwzględnionych w programie naszego spotkania, a więc w zakresie polityki bezpieczeństwa, wobec problemu migrantów i azylantów, a także w polityce energetycznej i klimatycznej. To zidentyfikowane, konkretne obszary, obszary dotyczą nas wszystkich w Europie i stanowią ważne wyzwania dla rządów państw, a także dla odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji w Unii Europejskiej. Dobrze się stało, że program przewiduje również refleksję nad solidarnością między Kościołami i wspólnotami religijnymi - solidarnością wyrastającą w kręgu dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego.

 

Możemy powiedzieć, że solidarność stała się dziś szczególnym imieniem miłości i testem autentyczności wiary chrześcijańskiej. Tak o tym pisał św. Jan Paweł II w posynodalnej adhortacji apostolskiej Ecclesia in Europa: „Z samej swojej natury świadectwo miłości winno wyjść poza granice kościelnej wspólnoty, by dotrzeć do każdego człowieka, tak aby miłość do wszystkich ludzi stała się zaczynem autentycznej solidarności w całym życiu społecznym. Kiedy Kościół służy miłości, równocześnie umacnia «kulturę solidarności», przyczyniając się w ten sposób do utrwalania powszechnych wartości ludzkiego współistnienia".

Papież Franciszek uwrażliwia cały Kościół na dramatyczny problem losu uciekinierów, uchodźców i migrantów. Czyni to w duchu wierności Ewangelii, pomny na słowa, które Chrystus wypowie na Sądzie Ostatecznym: „byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie", ale wypowie też słowa pełne wyrzutu: „byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie" (Mt 25, 35. 43). Nie możemy przejść obojętnie wobec tych słów. Jeżeli nas one niepokoją, to dobry znak, za którym powinno iść nawrócenie serca i konkretne gesty solidarnej pomocy.


4. Szanowni państwo, życzę wszystkim dobrych, owocnych obrad. Oby tegoroczne wrześniowe spotkanie utrwaliło przede wszystkim w nas postawę solidarności, zwłaszcza w tych obszarach, za które jesteśmy osobiście odpowiedzialni lub w których możemy budzić solidarność w wymiarze społecznym, politycznym i kościelnym. Dziękuję organizatorom za przygotowanie programu oraz za wytrwałość w przypominaniu Kościołowi jego ważnej i specyficznej roli w procesie integracji europejskiej.
Dziękuję za uwagę!

 

 

powrót

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: