Święto Przemienienia Pańskiego, Wawel, 6 VIII 2015


Święto Przemienienia Pańskiego,

Wawel, 6 VIII 2015

XXXV Piesza Pielgrzymka Krakowska

 

 

Wprowadzenie

 

Drodzy Pielgrzymi,

 

co roku, w święto Przemienienia Pańskiego, spotykamy się na Wzgórzu Wawelskim, aby stąd wyruszyć w drogę, której kresem jest Jasna Góra. To tam czeka nas Matka Chrystusa obecna w swojej ikonie, od wieków otaczanej niezwykłą czcią i pobożnością. Podążamy do Niej, bo zajmuje Ona szczególne miejsce w życiu Kościoła – wspólnoty uczniów Jej Boskiego Syna. Tak jest od niemal dwóch tysięcy lat. Chcemy podziękować Maryi za Jej opiekę nad światem i naszym narodem. Chcemy powierzyć Jej najważniejsze sprawy osobiste, rodzinne i społeczne.

 

Pielgrzymkę rozpoczynamy Eucharystią, bo jest ona źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego. Umocnieni słowem Boży oraz Ciałem i Krwią zmartwychwstałego Pana wyruszamy w drogę, a On nam towarzyszy, tak jak towarzyszył uczniom zdążającym do Emaus.

 

Saluto cordialmente tutti i pellegrini provenienti dai diversi paesi, movimenti e comunità. Particolarmente saluto i giovani appartenenti al Movimento Comunione e Liberazione. Ringrazio tutti per la partecipazione al nostro comune pellegrinaggio. Vi ringrazio per la testimonianza della vostra fede. Ne abbiamo bisogno. Vi accompagni, lungo il camino, la benedizione del Signore e la protezione della Sua Madre – la Vergine Santissima di Jasna Góra.


Teraz, na początku Mszy świętej i wspólnego wędrowania, przeprośmy Boga za nasze niewierności i grzechy, byśmy mogli z czystym sercem sprawować Najświętszą Ofiarę i wyruszyć w drogę.

 

 

Homilia

 

Siostry i Bracia!

 

1. Zachwycająca wizja Bożego Majestatu, jaką dzieli się z nami prorok Daniel, pozwala nam lepiej zrozumieć decyzję Jezusa, który wziął ze sobą kilku najbliższych uczniów i zaprowadził ich na wysoką górę, aby tam wobec nich się przemienić. Dzieląc życie z ubogim i pokornym Nauczycielem z Nazaretu, a ponadto zapowiadającym swoją mękę i śmierć, niełatwo było Jego uczniom wierzyć, że jest On Synem Bożym – Synem Człowieczym, jak sam się nazywał. W proroczej wizji Daniela „na obłokach przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki” (Dn 7, 13-14).

 

2. Uczniów Jezusa czekały trudne chwile w Jerozolimie. Przeżyli tam głęboko rozstanie z Mistrzem po Ostatniej Wieczerzy. Byli świadkami Jego pojmania, a następnie męki i śmierci na krzyżu. Zawiódł Piotr, który zaparł się Mistrza. Zawiedli pozostali. Oprócz młodego apostoła Jana, żadnego z nich nie było pod krzyżem. Jeszcze w dzień zmartwychwstania byli zalęknieni. Dopiero On – ukrzyżowany i zmartwychwstały Pan – pomógł im zrozumieć, co się stało. Po Jego wniebowstąpieniu i zesłaniu Ducha Świętego stali się odważnymi świadkami Jezusa i Jego Ewangelii. Dokonała się w ich życiu wielka przemiana. Podjęli dzieło, zlecone im przez Zmartwychwstałego. Poszli na cały ówczesny świat, by nauczać wszystkie narody.

 

Tysiąc pięćdziesiąt lat temu ewangeliczne orędzie dotarło na nasze polskie ziemie i odtąd nie przestaje formować umysły i serca ludzi żyjących na naszej ziemi. My sami stanowimy kolejne pokolenie uczniów Jezusa. Również do nas skierowane są słowa, które wypowiedział On na początku swojej publicznej działalności: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”(Mk 1, 15). Te słowa stanowią przewodnie hasło obecnego roku duszpasterskiego w Polsce, a także tegorocznej, trzydziestej piątej Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę.

 

Nawracać się, to znaczy powracać do źródeł życia i miłości, a te źródła są w Bogu, który stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, czyli stworzył go do miłości. Nawracać się to znaczy uwalniać się z niewłaściwych postaw i pragnień serca zranionego grzechem. Nawracać się to znaczy wyzwalać się z egoizmu, z zamknięcia się w sobie, z fałszywego poczucia samowystarczalności. Nawracać się to znaczy szukać Boga we wszystkim, przyjmować dar Jego przebaczenia i pokoju, a także stawać się narzędziem Jego dobroci i miłosierdzia w ludzkiej społeczności.

 

Wierzyć w Ewangelię to znaczy przyjąć zapisaną w niej prawdę o Bogu i człowieku. Wierzyć w Ewangelię to znaczy pójść za Jezusem, utożsamić się z Nim, z Jego stylem życia i służby, z Jego spojrzeniem na sprawy Boże i ludzkie. Wierzyć w Ewangelię to znaczy stać się świadkiem Jezusa w naszym niespokojnym, niedowierzającym świecie, w którym wielu naszych braci i sióstr żyje tak, jakby Bóg nie istniał

 

3. Wielodniowa, piesza pielgrzymka oraz łączący się z nią trud wędrowania jest wymownym znakiem gotowości nawracania się i przyjmowania Ewangelii jako programu życia. Przemierzając kolejne kilometry, będziecie mieli czas spojrzeć na własne życie i jego sprawy, na dokonywane przez was wybory. Będziecie mieć czas, by dostrzec to, co wymaga korekty i zmiany, a także to, co warto umocnić i pogłębić. Będziecie mieć czas, by lepiej dostrzec wasze miejsce w Kościele, aby w życie jego wspólnoty jeszcze bardziej się zaangażować.

 

Nie pójdziecie sami. Poniesiecie krzyż Światowych Dni Młodzieży. Będzie on wam przypominał, że idziecie za Jezusem i że On kroczy z wami. Poniesiecie kopię wizerunku Matki Bożej Salus Populi Romani z Bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie. To znak, że już w drodze na Jasną Górę towarzyszy wam Matka Chrystusa. Te dwa symbole – krzyż i ikonę Matki Bożej – przekazał młodym Jan Paweł II, aby towarzyszyły im na ich drogach i w przeżywaniu wiary. Święty Jan Paweł II będzie obecny w drodze pośród was dzięki swoim relikwiom, podobnie jak święta Siostra Faustyna. Towarzyszyć wam będzie modlitwa Kościoła Krakowskiego, zwłaszcza chorych i cierpiących.

 

4. Trud pielgrzymowania możemy ofiarować Bogu, powierzając Mu jednocześnie ważne sprawy, nie tylko osobiste i rodzinne. Powierzajmy Panu losy Kościoła w naszej Ojczyźnie, w Europie i świecie. Powierzajmy posługę Piotrową Ojca Świętego Franciszka, którego za rok będziemy gościć w Polsce. Wspierajmy pielgrzymim trudem i modlitwą przygotowania do Światowego Dnia Młodzieży 2016, aby to wielkie święto wiary ukazało światu młode oblicze Kościoła i pomogło wielu ludziom odkryć na nowo Chrystusa i piękno Jego Ewangelii. Chcemy przyjąć gościnnie młodych z całego świata. Chcemy podzielić się z nimi naszym doświadczeniem wiary, ale także umocnić naszą nadzieję, widząc ich młodzieńczy entuzjazm i radość.

 

Dziś przeżywamy ważny dzień w najnowszych dziejach Polski. Nowy prezydent Rzeczypospolitej obejmuje dziś urząd i rozpoczyna służbę Narodowi. Jego wybór wzbudził nadzieję. Towarzyszymy mu modlitwą, by dobrze wypełnił swoją misję, by troszczył się o autentyczne dobro wspólne wszystkich obywateli, zwłaszcza ubogich, bezbronnych i pozbawionych głosu. Wawel jest właściwym miejscem do modlitwy w ważnych sprawach naszej Ojczyzny. Modlimy się, aby w naszym kraju ustanawiano mądre i sprawiedliwe prawa, szanujące prawo naturalne i ludzki rozsądek.

 

„Powierz Panu swą drogę, zaufaj Mu, a On sam będzie działał” (Ps 37, 5). Drodzy pielgrzymi – niech te słowa Psalmisty towarzyszą wam w drodze na Jasną Górę i na wszystkich drogach waszego życia. Amen!

powrót

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: