Sanktuarium św. JPII, Bractwo Kurkowe, 17 IV 2016


Sanktuarium św. JPII,
Bractwo Kurkowe, 17 IV 2016
Czytania: Dz 13, 14. 43-52; Ap 7, 9. 14b-17; J 10, 27-30

 

Wprowadzenie

 

Drodzy Bracia i Siostry!

Witam was wszystkich serdecznie w sanktuarium św. Jana Pawła II, w niedzielę Dobrego Pasterza. Gromadzi nas tutaj zmartwychwstały Chrystus.

W sposób szczególny witam Braci kontuszowych Bractwa Kurkowego w Krakowie, którzy ufundowali Kruchtę Bracką w tej świątyni. To wyraz ich miłości do świętego Papieża - honorowego Brata kurkowego. Poświęcimy tę Kruchtę po Mszy świętej.

Niech nas zjednoczy wspólna modlitwa. W jedności z Papieżem Franciszkiem i całym Kościołem módlmy się o nowe i dobre powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego, aby dzisiejszemu Kościołowi i światu nie zabrakło pasterzy według Serca Bożego.

Przeprośmy teraz Pana za wszystkie nasze niewierności i grzechy, byśmy mogli z czystym sercem sprawować Najświętszą Ofiarę.


Homilia


Bracia i Siostry!

1. Dzisiejsza Ewangelia to fragment dłuższej wypowiedzi Jezusa, przebywającego w Jerozolimie, w której miał złożyć swoje życie w ofierze za zbawienie świata. Jezus nawiązał do codziennego doświadczenia swoich słuchaczy, aby przybliżyć im prawdę o samym sobie, o swym posłannictwie i swej najgłębszej postawie wobec człowieka. Nauczyciel z Nazaretu sięgnął do prostego, ale niezwykle sugestywnego obrazu dobrego pasterza, który troszczy się o swoje owce do tego stopnia, że w ich obronie daje swoje życie.

Istnieje głęboka więź życia i miłości między Jezusem Chrystusem, Dobrym Pasterzem, a nami - Jego owczarnią. On nas zna, co w języku biblijnym oznacza, że nas kocha. On do każdej i każdego z nas zwraca się po imieniu. On nas prowadzi po drogach życia ziemskiego i towarzyszy nam w sposób szczególny wtedy, gdy przechodzimy przez ciemną dolinę trudnych doświadczeń - cierpienia, zła i śmierci. On rozjaśnia mroki naszej ludzkiej egzystencji, broni przed atakami zła. On wprowadza nas przez bramę do swej owczarni, której na imię życie wieczne.

Pasterz tak dzisiaj mówi o nas samych: „Moje owce słuchają mego głosu" (J 10, 27). W tej postawie słuchania wyraża się nasza zasadnicza postawa wobec Boskiego Pasterza. Nie chcemy chodzić własnymi drogami. Nie chcemy urządzać sobie życia na własną rękę. Wierzymy, że tylko On ma słowa życia i że słuchając Go, nie zejdziemy na manowce, nie rozminiemy się z tym, co najważniejsze. Dlatego powierzamy Mu nasze życie, naszą teraźniejszość i ostateczną przyszłość. Dlatego idziemy za Nim i przyjmujemy z największą wdzięcznością Jego zapewnienie, że podążającym za Nim owcom On daje życie wieczne. Oto istotna treść naszego chrześcijańskiego życia, powołania i nadziei.

 

2. Księga Apokalipsy uświadamia nam dzisiaj, że podążanie za Dobrym Pasterzem nie jest idyllą. On żadnej ze swoich owiec nie obiecał łatwego życia. Dlatego dzieje Chrystusowej owczarni na ziemi naznaczone są krzyżem, podobnie jak życie Pasterza. Historia Kościoła, a także czasy współczesne potwierdzają tę prawdę. Chrześcijanie stanowią najliczniejszą grupę prześladowanych dzisiaj ludzi ze względu na swą wiarę. Jesteśmy jednak ludźmi nadziei. Wiemy, że u kresu dziejów spełnią się słowa, że cierpiący uczniowie Chrystusa „nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie Baranek [...] i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu" (Ap 7, 16-17). To jest fundament naszego chrześcijańskiego optymizmu. Nasz los jest w ręku żywego Boga.

 

3. Miejsce sprawowania dzisiejszej Eucharystii przypomina nam świetlaną postać patrona tego sanktuarium - św. Jana Pawła II. On też od chwili swego chrztu należał do owczarni Chrystusowej i przez całe życie podążał za Dobrym Pasterzem. Słuchał Jego głosu. Był Mu posłuszny. Kierował się Jego wskazaniami. Przyjął Jego Ewangelię jako program życia i służby. Poznawał Jezusa Chrystusa. Starał się odtwarzać Jego najgłębsze postawy wrażliwości serca, dobroci, miłosierdzia, pełnienia woli Ojca Niebieskiego.


Dzięki temu Karol Wojtyła jako kapłan, następnie jako biskup krakowski i wreszcie jako Biskup Rzymu stawał się coraz bardziej prawdziwym, Bożym pasterzem, w odpowiedzi na obietnicę Pana, który już przez usta proroka Jeremiasza zapowiadał światu: „dam wam pasterzy według mego serca" (Jr 3, 15). W służbę pasterską Kościołowi i światu Jan Paweł II włączył wszystkie talenty i charyzmaty, jakimi hojnie został obdarzony. Stał się On przewodnikiem na drogach wiary dla milionów uczniów Jezusa na całym świecie, stając się pasterzem ludu Bożego w imieniu jedynego Pasterza - Jezusa Chrystusa.

 

Drodzy bracia i siostry,
czwarta niedziela wielkanocna, zwana niedzielą Dobrego Pasterza, jest w całym Kościele dniem szczególnej modlitwy o powołania do służby Bożej w Kościele. Dotychczas, w ostatnich kilkudziesięciu latach, Kościół w Polsce został obdarowany licznymi powołaniami kapłańskimi, zakonnymi i misyjnymi. Wielki udział w tym Bożym darze miał św. Jan Paweł II, który inspirował wiele młodych serc do oddania się Chrystusowi na Jego wyłączną służbę. Dzisiaj dziękujemy za te wszystkie powołania.
Jednocześnie prosimy Pana żniwa o nowe, liczne i dobre powołania. W ostatnich latach zmniejsza się liczba wstępujących do naszych polskich seminariów duchownych i zakonnych nowicjatów. Wiemy, że wpływa na to wiele czynników, między innymi niż demograficzny. Ale liczba powołań do służby Bożej zawsze będzie zależała także od temperatury wiary naszych rodzin, wspólnot parafialnych, środowisk i całego społeczeństwa. Dlatego jesteśmy dziś wezwani do dawania jeszcze bardziej czytelnego świadectwa naszego chrześcijańskiego życia, a także do gorliwej modlitwy o powołania.


4. Drodzy Bracia z krakowskiego Bractwa Kurkowego! Przez całe wieki zapisywaliście piękną historię waszej wierności Bogu i Ojczyźnie. Byliście wierni Kościołowi w czasach, kiedy nie było to mile widziane i wymagało odwagi. Podsumował to trafnie Jan Paweł II, mówiąc do was: „Innych nie było, gdy wy staliście przy mnie".

Dzisiaj poświęcimy ufundowaną przez was Kruchtę, by utrwalić pamięć o waszych związkach ze Świętym Papieżem. Pielgrzymi nawiedzający to sanktuarium będą wczytywać się w jego słowa wypisane na tablicy: „Jako biskup krakowski byłem związany z Waszym Bractwem. I zawsze żywiłem uczucia głębokiego szacunku dla Waszej wielowiekowej tradycji oraz dla Waszego zaangażowania w życie społeczne, kulturalne i religijne lokalnych środowisk, bez względu na sytuację polityczną kraju. Podtrzymujcie tę dobrą tradycję" (16 XI 2001). Dostrzegamy w tych słowach uznanie dla waszej postawy i zaangażowania, a z drugiej strony zachętę do kontynuowania tak wielkiej i pięknej tradycji. Pozostańcie jej wierni! Dziękuję wam za waszą miłość do św. Jana Pawła II, która znajduje swój szczególny wyraz w dzisiejszym wydarzeniu.

Bracia i siostry, powierzmy Dobremu Pasterzowi wszystkie nasz sprawy osobiste, rodzinne i społeczne. Prośmy Go, by miał w swej opiece całą owczarnię Kościoła. Prośmy Go, byśmy dobrze przeżywali Rok Święty Miłosierdzia, by nasze serca stawały się miłosierne na wzór Jego Serca. Prośmy o dobre przygotowanie Światowego Dnia Młodzieży w Krakowie, od którego dzieli nas dzisiaj dokładnie sto dni. Niech zmartwychwstały Pan, Dobry i Najwyższy Pasterz, strzeże nas i prowadzi po drogach zbawienia.

Amen!

 

powrót

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: