Przemówienie na pogrzebie śp. kard. Jána Chryzostoma Korca SJ, Nitra, 31 X 2015


Żegnamy dziś wielkiego człowieka, z którego może być dumny naród słowacki. Żegnamy wiernego syna Kościoła, dla którego Jezus Chrystus był wszystkim. Za Nim poszedł w młodości i Jemu służył do ostatniego tchnienia. Żegnamy odważnego i niezłomnego pasterza, który w mrocznych latach totalitarnego systemu upominał się o prawdę o Bogu i o człowieku. Bronił godności osoby ludzkiej, jej prawa do życia w wolności. Zapłacił za to wysoką cenę lat spędzonych w więzieniu. Jego szatą biskupią stało się ubranie robotnika. Jego katedrą stało się małe mieszkanie w bloku, gdzie święcił potajemnie kapłanów dla prześladowanego Kościoła w swojej ojczyźnie.

 

Doczekał się końca reżymu komunistycznego w naszej części Europy Środkowej i Wschodniej, do czego przyłożył również rękę Jan Paweł II. Krakowski metropolita Karol Wojtyła pomagał prześladowanemu Kościołowi w Czechosłowacji. Czynił to samo jako Papież. Osobiście byłem tego świadkiem.

 

Ojciec Święty był pod wrażeniem lektury książki „Po barbarzyńskiej nocy”, stanowiącej zapis prześladowania Kościoła, ale także heroicznej postawy ojca biskupa Korca. Jan Paweł II wprowadził biskupa Nitry do kolegium kardynałów. Tutaj, w Nitrze, Papież miał spotkanie ze słowacką młodzieżą, witany przez wzruszonego kardynała i pasterza diecezji.

 

Kilka lat później poprosił go o poprowadzenie ćwiczeń duchownych w Watykanie. Po ich zakończeniu dziękował mu po włosku, ale także po słowacku, ciesząc się szczerze, że te ćwiczenia dla całej Rzymskiej Kurii po raz pierwszy dawał słowacki kardynał. Powiedział wtedy święty Papież:

„D’akujem Ti, tak ako všetci tu prítomní, za duchovné úvahy, ktoré si nám sprostredkoval.

Osobitne však za svedectvo odvážnej vernosti Kristovi, ktoré si vydal v t'azkých rokoch,

počas ktorých si sa vo svojej vlasti stal oporou pre kňazov a laikov”.

 

Bracia i siostry, niech nas dziś złączy serdeczna modlitwa za duszę świętej pamięci zmarłego Pasterza. Nie pytajmy Boga, dlaczego go zabrał. Dziękujmy Bogu za to, że nam go dał, że dał go Kościołowi na Słowacji i dał go Kościołowi powszechnemu. 


Te słowa wdzięczności wypowiadam również w imieniu polskiego Episkopatu i całego Kościoła w Polsce.

powrót

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: