Konsekracja bp Leszkiewicza w Tarnowie 6 II 2016


Konsekracja bpa Leszka Leszkiewicza, Tarnów, 6 lI 2016
Czytania: Za 8, 20-23; Rz 10, 9-18; Mt 28, 16-20

 


Księże Biskupie Andrzeju - pasterzu Kościoła tarnowskiego,
Czcigodny Księże Nuncjuszu,
Bracia w biskupstwie i w kapłaństwie,
Księże Biskupie Nominacie Leszku,
drodzy Rodzice, Krewni i Przyjaciele Biskupa Leszka,
Osoby konsekrowane,
Alumni Wyższego Seminarium Duchownego,
drodzy Bracia i Siostry!

 

1. Ewangelista Mateusz zapisał ostatnie słowa opuszczającego ziemię i wstępującego do nieba zmartwychwstałego Chrystusa. Mając świadomość, że została Mu dana „wszelka władza w niebie i na ziemi", przekazał swoim najbliższym uczniom najważniejsze zadanie: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem". Żegnając się z uczniami, zapewnił ich tylko o jednym: że będzie z nimi „przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (por. Mt 18-20). To ostatnie zapewnienie potwierdziło się w dniu Pięćdziesiątnicy, gdy pośród szumu nieba, gwałtownego wichru i ognia Apostołowie zostali napełnieni Duchem Świętym (por. Dz 2, 2-4), obiecanym podczas Ostatniej

Wieczerzy przez idącego na mękę i śmierć Jezusa.


Tak zaczęła się wielka epopeja Kościoła - wspólnoty uczniów ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana. Ta wspólnota dzięki przepowiadaniu Ewangelii aż po krańce ziemi ogarniała stopniowo wszystkie kontynenty i narody. Światło Ewangelii dotarło również na naszą polską ziemię, a w tym roku dziękujemy Bogu za tysiąc pięćdziesiąt lat przyjętego wtedy daru wiary i obecności Kościoła w życiu naszego narodu.

 

2. Już starotestamentalny prorok Zachariasz zapowiadał, że liczne ludy i narody będą przychodzić i szukać Pana Zastępów, aby zjednać sobie Jego przychylność. Dzieje człowieka na ziemi to dzieje podążania do Boga - do Tego, od którego wszyscy wyszliśmy i do którego zmierzamy, bo w Nim są nasze najgłębsze źródła.

 

Z kolei św. Paweł uświadamia nam dzisiaj, jak ważne jest przepowiadanie Ewangelii Jezusa Chrystusa, bo to w Nim Bóg zbliżył się najbardziej do człowieka. W Nim pokonał dzielący nas od Niego dystans, w Nim wyszedł naprzeciw człowiekowi, aby ocalić radykalnie jego los i przeprowadzić go przez bramę wiodącą do pełni życia. Pisze Apostoł, że „piękne [są] stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę", bo „po całej ziemi rozszedł się ich głos i aż na krańce świata ich słowa" (Rz 10, 15. 18).
W każdym pokoleniu Chrystus potrzebuje takich ludzi, aby nieśli innym Jego słowo życia i miłości, przebaczenia i pokoju, prawdy i nadziei.

 

W każdym czasie Chrystus potrzebuje ludzi, przez których pragnie docierać do ludzkich serc ze swymi życiodajnymi sakramentami - z sakramentem chrztu i bierzmowania, sakramentem pojednania i sakramentem swego Ciała i Krwi. W każdym środowisku Chrystus potrzebuje ludzi pełniących dzieła miłosierdzia, aby głoszenie Jego Ewangelii było wiarygodne i odsłaniało miłosierne oblicze Ojca. We wspólnocie Kościoła Chrystus potrzebuje pasterzy „według swego Serca" (por. Jr 3, 15).

 

3. Dzisiaj jesteśmy świadkami narodzin nowego pasterza w Kościele Tarnowskim. Ksiądz Leszek Leszkiewicz przyszedł na świat 45 lat temu. Są wśród nas jego rodzice. To w założonej przez nich rodzinie dorastał do podjęcie decyzji, by wkroczyć na drogę służby Bożej. Rodzina była jego pierwszym seminarium - miejscem zasiewu ziarna wiary i miłości, ofiarności i gotowości do podjęcia służby we wspólnocie Kościoła. Drugie Seminarium - Tarnowskie - przygotowało go bezpośrednio do podjęcia misji w wymiarze duchowym, intelektualnym i apostolskim. Święcenia prezbiteratu przyjął 25 maja 1996 roku z rąk śp. ks. biskupa Józefa Życińskiego.

W kapłańskiej biografii ks. Leszka uderza jego pasja misyjna. Po kilku latach pracy duszpasterskiej w Szczucinie podjął przygotowanie do wyjazdu na misje w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie, a potem przez pięć lat głosił Ewangelię w dalekim Ekwadorze. Swoje bezpośrednie doświadczenie misyjne pogłębił następnie w Rzymie, studiując misjologię na Papieskim Uniwersytecie Urbaniańskim, z którego roztacza się piękny widok na Watykan i Wieczne Miasto. Tak przygotowany, ks. Leszek powrócił do macierzystej Diecezji, by podjąć pracę w Wydziale Misyjnym, a następnie jako wychowawca alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie.

 

Zaangażował się również jako sekretarz Krajowej Rady Duszpasterstwa Powołań, a papieska nominacja na biskupa pomocniczego zastała go na stanowisku proboszcza parafii św. Mikołaja w Bochni, gdzie posługiwał zaledwie od dziewięciu miesięcy. Niewiele więc nacieszyła się parafia nowym proboszczem, ale „odstąpiła" go do większej służby. A my możemy powiedzieć, że ks. Leszek, pomimo młodego wieku, zdobył wszechstronne przygotowanie do czekającej go od dziś jeszcze większej służby.

Warto przy tej okazji podkreślić i podziękować Kościołowi Tarnowskiemu za jego niezwykłe zaangażowanie misyjne. Obdarzony licznymi powołaniami, dzieli się nimi ofiarnie z innymi Kościołami na kilku kontynentach, zwłaszcza w Afryce i Ameryce Południowej. Z tej grupy - jak wiemy - wywodzi się również ks. Jan Piotrowski - obecny biskup kielecki.

 

4. W dzisiejszym świecie, naznaczonym również pokusą sekularyzmu, urządzania sobie życia bez Boga, biskup powinien być świadkiem Absolutu - szczególnym świadkiem Boga żywego, Stwórcy nieba i ziemi, Zbawiciela człowieka, Pana ludzkich losów. Biskup powinien uczyć i przekonywać, że nasz Bóg nie jest zagrożeniem dla ludzkiej wolności. On niczego nie zabiera człowiekowi, a wszystko mu daje. On jest skałą, na której możemy i powinniśmy budować dom naszego życia, naszych rodzin, naszych środowisk nauki i pracy, i całego narodu. Bóg powinien być w centrum wszystkich naszych spraw, naszych trosk i nadziei, bo wtedy wszystko inne w naszym życiu będzie na swoim miejscu.

 

Biskup powinien budować Kościół, troszczyć się o jego jedność, której nieustannie zagrażają odśrodkowe siły egoizmu i grzechu, rozpraszające to, co Bóg cierpliwie jednoczy. W sercu biskupa uprzywilejowane miejsce powinni zajmować ludzie ubodzy duchowo i materialnie, cierpiący na duszy i ciele, błądzący, zagubieni, żyjący na marginesie Kościoła, bo „nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają" (Mt 9, 12).

 

Papież Franciszek nieustannie zachęca biskupów i kapłanów, ale także wszystkich zaangażowanych w życie i misję Kościoła, aby wychodzili i docierali na granice, na peryferie nie tylko geograficzne, ale także peryferie życia społecznego, które stają się uprzywilejowanym miejscem ewangelizacji współczesnego, często zagubionego i niespokojnego świata.
Biskup spełni swoją misję, jeżeli będzie człowiekiem Bożym, człowiekiem modlitwy, człowiekiem oddanym bez reszty Jezusowi Chrystusowi i sprawie, dla której On przyszedł na ziemię. Wtedy będzie użytecznym narzędziem w ręku Pana żniwa i Pana ludzkich losów.

 

5. Drogi księże Leszku, dziś Jezus posyła cię do szczególnej służby w Kościele Tarnowskim, który zrodził cię do kapłaństwa. Masz być nauczycielem wiary i przewodnikiem na drogach wiary, nadziei i miłości. Twoim orężem będzie słowo Boże. Masz uświęcać lud, będąc gorliwy i hojnym szafarzem sakramentów. Masz wspomagać Biskupa Ordynariusza w kierowaniu wspólnotą Kościoła Tarnowskiego. Staraj się czynić to z pokorą i radością, zgodnie z twoim zawołaniem biskupim - In gaudio Evangelii: „W radości Ewangelii".

 

Nieś Dobrą Nowinę wszystkim. Czekają na ciebie dzieci i młodzież, rodziny i wspólnoty parafialne. Przyjmujesz święcenia biskupie w Roku Świętym Miłosierdzia. Bądź dobrym Samarytaninem dla wszystkich, których spotkasz na drodze twojej służby - dla poranionych, rozbitych duchowo, dla szukających motywów życia i nadziei.

 

Witam cię w gronie biskupów polskich, a zwłaszcza w gronie pasterzy Metropolii Krakowskiej, licząc na dobrą współpracę w naszych szeregach. Rozpoczynasz dziś nową misję jako trzynasty biskup pomocniczy Diecezji Tarnowskiej. Wspieraj ofiarnie Biskupa Andrzeja w jego posłudze. Możesz liczyć na solidarną modlitwę nas wszystkich - całego ludu Bożego i jego pasterzy.
Niech cię wspiera orędownictwo Maryi, Matki Chrystusa. Niech Ci towarzyszy i niech cię umacnia wstawiennictwo św. Jana Pawła II. On był cały dla Boga, dla Maryi i dla Kościoła. Bądź podobnie cały dla Boga i człowieka.
Amen!

 

Stanisław kard. Dziwisz
Metropolita Krakowski

 

powrót

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: