KARDYNAŁ STANISŁAW DZIWISZ

zdjęcie KARDYNAŁ STANISŁAW DZIWISZ

Adres korespondencyjny:

ul. Kanonicza 18,

31-002 Kraków

 

Sekretariat:

 S. Gracjanna Zawadzka SłNSJ 

+48 12 618 11 45 (225)

 

p. Andrea Nardotto

+48 12 618 11 46 (228)

 

Adres e-mail: kard.dziwisz@diecezja.krakow.pl

KARDYNAŁ STANISŁAW DZIWISZ herb KARDYNAŁ STANISŁAW DZIWISZ

 

KARDYNAŁ PREZBITER

EMERYTOWANY ARCYBISKUP KRAKOWSKI

STANISŁAW DZIWISZ
DOKTOR TEOLOGII
KOŚCIÓŁ TYTULARNY:
BAZYLIKA SANTA MARIA DEL POPOLO W RZYMIE

  • Życiorys
  • Wystąpienia

Urodzony 27 kwietnia 1939 roku w Rabie Wyżnej, jako syn Stanisława i Zofii z domu Bielarczyk. Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu, w 1957 r., wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Po sześcioletnich studiach seminaryjnych przyjął święcenia kapłańskie, których w dniu 23 czerwca 1963 r. w Katedrze Wawelskiej udzielił mu bp Karol Wojtyła.

Przez dwa lata (1963-1965) pracował jako wikariusz w Makowie Podhalańskim, a następnie został skierowany na studia specjalistyczne z zakresu liturgiki na Wydziale Teologicznym w Krakowie, uzyskując stopień licencjata (1967). W 1981 r. na podstawie rozprawy "Kult św. Stanisława Biskupa w Krakowie do Soboru Trydenckiego", przygotowanej pod kierunkiem ks. prof. Wacława Schenka, otrzymał tytuł doktora teologii na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie.

W latach 1966-1978 był kapelanem ks. kard. Karola Wojtyły. Jednocześnie był wykładowcą liturgiki w Wyższym Instytucie Katechetycznym w Krakowie, redaktorem pisma urzędowego Kurii Biskupiej Notificationes e Curia Metropolitana Cracoviensi, członkiem i sekretarzem Archidiecezjalnej Komisji Liturgicznej, członkiem Rady Kapłańskiej.

Brał udział w pracach Komitetu Roku Świętego (1974-1975). Uczestniczył czynnie w pracach Duszpasterskiego Synodu Archidiecezji Krakowskiej (1972-1979): w Komisji Głównej i w Komisji ds. Kultu Bożego, a także w zespole redakcyjnym, przygotowującym Podręcznik Służby Bożej Archidiecezji Krakowskiej.

Pełnił funkcję sekretarza osobistego Ojca Świętego Jana Pawła II od chwili wyboru do ostatnich dni jego Pontyfikatu (1978-2005). W 1995 roku został Kanonikiem Kapituły Metropolitalnej we Lwowie, w 1996 roku protonotariuszem apostolskim (protonotarius apostolicus de numero), a w 1997 roku Kanonikiem Kapituły Metropolitalnej w Krakowie.

W 1998 roku został mianowany biskupem tytularnym San Leone i drugim prefektem Domu Papieskiego (prefetto aggiunto). Sakrę biskupią przyjął z rąk Ojca Świętego Jana Pawła II dnia 19 marca 1998 roku. Pięć lat później został podniesiony do godności arcybiskupiej.

Po śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II, dnia 3 czerwca 2005 roku Papież Benedykt XVI mianował Arcybiskupa Stanisława Dziwisza Arcybiskupem Metropolitą Krakowskim, a na konsystorzu w 2006 roku kreował go Kardynałem.

Był Wielkim Kanclerzem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, członkiem czterech dykasteriów watykańskich: Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego, Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu, Papieskiej Rady ds. Świeckich i Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

 

W Kościele polskim pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Duchowieństwa oraz przewodniczącego Zespołu KEP ds. wizyty Ojca Świętego w Polsce w 2016 r. Należy do Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski.

Autor książek: "Kult św. Stanisława biskupa w Krakowie do Soboru Trydenckiego" (Kraków 1981, Rzym 1984), wspomnień o zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II "Dotknąłem tej tajemnicy" (Lublin 2001), "Miłością mocni" (2006), "Więcej sportu" (2006), "Pielgrzym miłości" (2006), wielkiego sukcesu wydawniczego "Świadectwo" (2007) przetłumaczonego na 18 języków, książki o tajemnicy kapłaństwa "Bo wezwał Cię Chrystus" (2008), "U boku Świętego. Rozmowa z Gian Franco Svidercoschim" (2014) oraz współredaktor kolejnych tomów tekstów papieskich wydawanych w języku polskim przez Libreria Editrice Vaticana. Wiceprzewodniczący Rady Fundacji Jana Pawła II (od 1987).


Odznaczony między innymi: Orderem Wyzwolenia im. św. Marcina (odznaczenie rządu Argentyny, 1998), Orderem Wielkiego Krzyża, Honoru i Dewocji Zakonu Maltańskiego (2007), medalem Bene merenti Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Węgier (2016), Orderem Orła Białego (2017).

Otrzymał dyplomy doktora honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2001), Akademii Pedagogicznej (2006), Uniwersytetu Abat Oliba CEU w Barcelonie (2007), Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (2008), Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego w Buenos Aires (2009), Stołecznego Uniwersytetu America w Bogocie (2010), Uniwersytetu w Bukareszcie (2011), Uniwersytetu w Salento w Lecce (2011), Uniwersytetu Tirańskiego w Albanii (2013), Uniwersytetu Seton Hall w South Orange, NJ (2014), i Preszowskiego Uniwersytetu w Preszowie (2014).


Był narratorem filmu "Świadectwo" powstałego na podstawie książki o tym samym tytule (2008).

 

Licząc od dnia ingresu, łącznie z okresem administratury apostolskiej, pełnił urząd metropolity krakowskiego przez 11 lat i 5 miesięcy.

rok 2016
zwiń rozwiń
rok 2015
zwiń rozwiń
rok 2014
zwiń rozwiń
rok 2013
zwiń rozwiń
rok 2012
zwiń rozwiń
rok 2011
zwiń rozwiń
rok 2010
zwiń rozwiń
rok 2009
zwiń rozwiń
rok 2008
zwiń rozwiń
rok 2007
zwiń rozwiń
rok 2006
zwiń rozwiń
rok 2005
zwiń rozwiń

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: