BISKUP POMOCNICZY JAN SZKODOŃ

zdjęcie BISKUP POMOCNICZY JAN SZKODOŃ

Godziny urzędowania:

(po wcześniejszym potwierdzeniu telefonicznym)

 

środa, czwartek, piątek

(11.00 - 13.00)

BISKUP POMOCNICZY JAN SZKODOŃ herb BISKUP POMOCNICZY JAN SZKODOŃ

DOKTOR TEOLOGII

BISKUP TYTULARNY TURRISBLANDY
BISKUP POMOCNICZY I WIKARIUSZ GENERALNY
ARCYBISKUPA METROPOLITY KRAKOWSKIEGO

 

  • Życiorys
  • Słowo na niedzielę
  • Rozważania do czytań niedzielnych
  • Homilia - Kraków, dnia 28 lutego 2018 r.

Jan Szkodoń urodził się 19 grudnia 1946 r. w Chyżnem (pow. Nowy Targ). Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości w 1960 r. Do liceum uczęszczał w Jabłonce. Po maturze, którą zdał w 1964 r., wstąpił do Krakowskiego Seminarium Duchownego. Święcenia prezbiteratu otrzymał z rąk kard. Karola Wojtyły w Jabłonce 22 marca 1970 r.

 

Po święceniach pracował przez 2 lata jako wikariusz w Makowie Podhalańskim, a następnie przez jeden rok w parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Krakowie - Borku Fałęckim.

 

W latach 1973 - 76 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w Instytucie Pastoralnym (teologia i pedagogika rodziny). Studia ukończył doktoratem (praca doktorska: Nierozerwalność małżeństwa jako problem duszpasterski Kościoła w Polsce w latach 1946 – 1970).

 

Po powrocie z KUL pracował w Kurii jako sekretarz Synodu Archidiecezji Krakowskiej. Prowadził też wykłady na Papieskim Wydziale Teologicznym (później - Papieska Akademia Teologiczna) z teologii pastoralnej i z teologii życia wewnętrznego.

 

W 1979 r. został mianowany ojcem duchownym w Krakowskim Seminarium Duchownym. Zastąpił księdza Stanisława Nowaka, który został rektorem. Posługę ojca duchownego łączył z prowadzeniem rekolekcji Ruchu Światło-Życie, Grup Apostolskich i rekolekcji parafialnych.

 

Dnia 4 czerwca 1988 r. został konsekrowany na biskupa. Jest biskupem pomocniczym i wikariuszem generalnym Metropolity Krakowskiego. Należał do Komisji Episkopatu (ds. misji, ds. KUL, Komisji Duchowieństwa). Obecnie należy do Rady ds. Rodziny.

 

Napisał wiele książek poświęconych rodzinie, kapłaństwu i życiu rodzinnemu.

 

  1. „Ślubuję Ci miłość i wierność”, 1995r.
  2. „I Ja was posyłam”, 1996r.
  3. „Dwie trudne sprawy. Grzech i ból”, 1997r.
  4. „Chrystus droga dla moich bezdroży”, 1998r.
  5. „Chrystus moja nadzieja”, 1998r.
  6. „Wolni w duchu”, 1999r.
  7. „Mocni w duchu”, 2000r.
  8. „Oddani na służbę”, 2000r.
  9. „Czas nawiedzenia”, 2001r.
  10. „Ojcze nasz”, 2001r.
  11. „Wiara w Boga”, 2001r.
  12. „Idąc za światłem”, 2002r.
  13. „Modlitewnik Kalwaryjski”, 2002r.
  14. „Spotkanie z Jezusem”, 2002r.
  15. „Wypłyń na głębię”, 2002r.
  16. „Nawrócenie i pokuta”, 2003r.
  17. „Odpowiedzi na 101 pytań o duchowość w życiu codziennym”, 2003r.
  18. „Sakramenty w wtajemniczenia”, 2003r.
  19. „Trudne pytania o życie duchowe”, 2004r.
  20. „Modlitwa zniechęconego”, 2006r.
  21. „Prawo objawione i prawo naturalne”, 2006r.
  22. „Małżeństwo”, 2007r.
  23. „Odpowiedzi na pytania o Kapłaństwo”, 2007r.
  24. „Rodzina, szczęście i droga krzyżowa”, 2008r.
  25. „Droga krzyżowa dla małżeństw”, 2009r.
  26. „Modlitewnik - Droga Światła”, 2009r.
  27. „Małżeństwo i rodzina”, 2010r.
  28. „Refleksje o życiu”, 2011r.
  29. "Z serca i do serca", 2012r.
  30. "Singiel - szczęście czy rozczarowanie", 2012r.
rok 2015
zwiń rozwiń
rok 2014
zwiń rozwiń
rok 2013
zwiń rozwiń
rok 2012
zwiń rozwiń

Drodzy Bracia i Siostry,


Z prawdziwym wzruszeniem, dziękując Bogu i ludziom, przewodniczę Eucharystii, która jest jednym z etapów przygotowania Kościoła Krakowskiego i Kościoła w Polsce do beatyfikacji Sługi Bożej Hanny Chrzanowskiej. Od 2 lat jej doczesne szczątki, które wkrótce będziemy traktować jako relikwie, znajdują się w krypcie, pod tym ołtarzem, na którym odprawiana jest ta Msza święta.

 

Wysłuchaliśmy Słowo Boże przeznaczone na dzień dzisiejszy, na środę II tygodnia Wielkiego Postu.

Dzisiejsza Ewangelia kończy się słowami: „Na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu" (Mt 20,28).
Matka synów Zebedeusza, Jana i Jakuba prosiła Pana Jezusa: „Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie, jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie". Pan Jezus odpowiedział: „Nie wiecie, o co prosicie ... Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was".

A potem: „Na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono. Lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu".

 

Bogu dziękuję za to, że dwukrotnie mogłem się spotkać ze Służebnicą Bożą Hanną Chrzanowską jako diakon, na VI roku studiów. Pamiętam spotkanie naszego rocznika (było nas 11). Pamiętam, jak opowiadała o służbie wobec chorych, starszych i biednych. Mówiła o współpracy z Kardynałem Karolem Wojtyłą i z proboszczem mariackim Ks. Infułatem Ferdynandem Machajem. Pisałem wtedy pracę magisterską o Ks. F. Machaju. Poprosiła mnie, bym przyszedł do niej i wtedy opowiedziała mi o swej współpracy z proboszczem mariackim.

 

Sama pomagała i organizowała pomoc dla chorych oraz biednych. Zachęcała kleryków, by ich odwiedzali. Kształciła młode pielęgniarki w duchu miłosiernej miłości do chorych.

 

Dla naszej Służebnicy Bożej drogą i światłem były słowa Pana Jezusa: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z braci Moich najmniejszych, Mnieście uczynili".

 

Źródłem jej duchowej siły była głęboka więź z Panem Jezusem i szczere nabożeństwo do Matki Bożej.

 

+ Bp Jan Szkodoń

Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: