HISTORIA DIECEZJI - BISKUPI KRAKOWSCY

Początki Biskupstwa Krakowskiego stanowią wciąż przedmiot dyskusji naukowej. Najstarsze kalendarze katedry wawelskiej wymieniają przed biskupem Popponem (znanym z roku 1000) jeszcze dwóch jego poprzedników: Prohora i Prokulfa. Mogli być oni albo biskupami krakowskimi, albo ołomunieckimi (z siedzibą w Krakowie), albo (jak chciała część dawniejszej historiografii) - kontynuatorami słowiańskiej misji św. Metodego. Dedykacja wawelskiej katedry św. Wacławowi zdaje się sugerować jej fundację jeszcze w okresie przynależności Krakowa do państwa czeskiego (przed 990).

  • 1.Poppo (? - 1008/9)

    biskup krakowski czasu zjazdu gnieźnieńskiego. Thietmar informuje, że na mocy ogłoszonych w jego trakcie decyzji został podporządkowany metropolicie gnieźnieńskiemu.


  • 2.Gompo (1009 - 1018)

  • 3.Lambert (1019 - 1030)

    syn Bolesława Chrobrego i Niemki Ody, uczeń św. Romualda. Na jego czasy wypada początek budowy tzw. chrobrowskiej katedry. Lambert zmarł w 1030 r.


  • 4.Rachelin Rachelin (1030 - 1046)

    Na jego pontyfikat w Polsce przypada reakcja pogaństwa. Kraków zachował jednak ciągłość struktur kościelnych.


  • 5.Aron

    zwany arcybiskupem, przybył do Krakowa w 1046, posiadając osobisty przywilej używania paliusza i konsekrowania biskupów. W Krakowie zaprowadził życie kanoniczne kleru w myśl ówczesnej reformy Kościoła i stworzył ośrodek życia umysłowego.


  • 6.Lambert II Suła (1061 - 1071)

    Przybranie imienia Lambert było prawdopodobnie związane ze studiami w legie, którego to miasta był patronem św. Lambert. O jego wykształceniu świadczy założenie przezeń przy katedrze krakowskiej Rocznika, którego wpisy rozpoczął prawdopodobnie jego współpracownik św. Stanisław, również wykształcony w Legie.


  • 7.Św. Stanisław ze Szczepanowa

    mianowany biskupem przez Bolesława Śmiałego, jego bliski współpracownik w odbudowie polskich struktur kościelnych po reakcji pogaństwa (1075). Zamordowany 11 kwietnia 1079 (jak chce dawna tradycja przez samego króla w kościele św. Michała na Skałce). Kanonizowany przez Innocentego IV w 1253 w Asyżu w oparciu o dawny kult i proces kanoniczny, częściowo przeprowadzony w Krakowie (Jakub z Veletri). Główny patron Polski; uroczystość 8 maja.


  • 8.Lambert III (1082 - 1101)

     następca św. Stanisława; dokonał translacji jego relikwii do nowo wybudowanej katedry wawelskiej.


  • 9.Czasław (1101 - 1104)

    mianowany przez Władysława Hermana, usunięty z urzędu przez legata papieskiego Gwalona; z jego czasów pochodzi najstarszy inwentarz katedry wawelskiej (1101).


  • 10.Baldwin (1104 - 1109)

     z pochodzenia Francuz, konsekrowany w Rzymie.


  • 11.Maur (1110 - 1118)

    również Francuz. Z jego inicjatywy sporządzono drugi inwentarz katedry, zawierający m.in. najstarszy katalog biblioteki katedralnej. Pochowany w wawelskiej krypcie św. Leonarda.


  • 12.Radost (1118 - 1142)

    Za jego czasów Bolesław Krzywousty zupełnie przebudował katedrę krakowską i postawił wieże. W czasie przygotowań do konsekracji kościoła Radost zmarł 19. I. 1142 r.


  • 13.Robert (1142 - 1143)

    wcześniej (od 1126) biskup wrocławski (pierwszy w Polsce przypadek zmiany diecezji). 20 IV 1142 konsekrował katedrę wawelską.


  • 14.Mateusz

    ,wcześniej scholastyk stopnicki; znany z korespondencji z Bernardem z Clairvaux.


  • 15.Gedko

    uczestnik sławnego synodu w Łęczycy (1180). Ufundował kolegiatę w Kielcach. Za niego przybyli do diecezji krakowskiej cystersi i założyli pierwszy klasztor w Jędrzejowie. Gedko sprowadził w 1184 do Krakowa relikwie św. Floriana, które umieścił na środku katedry krakowskiej. Na Kleparzu powstał kolegiacki kościół tegoż patrona.


Msze święte


Partnerzy:
Mecenas: